Πολιτιστική Κληρονομιά ορίζουμε τα στοιχεία (υλικά και άυλα) που φέρουν καλλιτεχνική, ιστορική, επιστημονική ή κοινωνική αξία.

Υλική κληρονομιά: πίνακες, γλυπτά, αρχιτεκτονικά μνημεία, εκκλησίες, αρχαία αντικείμενα, χειρόγραφα.

Άυλη κληρονομιά: προφορικές παραδόσεις, μουσικά μοτίβα, τεχνικές, τελετουργίες.

Η κληρονομιά μπορεί να ανήκει σε ιδιώτες ή στο Δημόσιο.

Το Δημόσιο έχει τη δυνατότητα να παρέχει άδειες που αφορούν στην πρόσβαση, αναπαραγωγή και διάθεση της πολιτιστικής κληρονομιάς και αντιγράφων αυτής, αλλά δεν υπάρχει μεταβίβαση κάποιου δικαιώματος επί των πολιτιστικών αγαθών. Η περιουσιακή διάσταση του δικαιώματος συνδέεται με τον έλεγχο της οικονομικής εκμετάλλευσης των πολιτιστικών αγαθών και ιδιαιτέρως της αναπαραγωγής και διάθεσης αντιγράφων αυτών. Η ηθική διάσταση του δικαιώματος έγκειται στην υποχρέωση του αδειοδότη να αναφέρει το Υπουργείο Πολιτισμού ως την πηγή από την οποία προέρχεται το πολιτιστικό αγαθό.

Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί συνταγματική υποχρέωση του κράτους (άρθρο 24 Συντάγματος) και ρυθμίζεται ειδικά από τον Ν. 4858/2021 “Κύρωση Κώδικα νομοθεσίας για την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς”.